Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

ΕΙΣΑΙ ΚΑΤΙ ΟΜΟΡΦΟ

 Στο έχω ξαναπεί ,μα σαν ανυπάκουο παιδί κι εσύ, ξέχασες τα λόγια μου.
Μην κλαις και μη στεναχωριέσαι. Πόσες φορές πρέπει να στο πω?
Δεν σου λέω πως αυτό είναι εύκολο, ούτε πως το έκαναν πολλοί.
Μα εγώ αυτό που ξέρω είναι πως η ζωή είναι ελάχιστη κι έχεις τόσα να κάνεις..Δεν θα προλάβεις!
Μη χάνεις το χρόνο σου.
Άλλωστε.. αυτό θέλεις να θυμάσαι?
Τους αφήνεις και σε κάνουν κουρέλι και χάνεις τα όσα αξίζεις.
Κι εδώ ένα μεγάλο μπράβο στους "αναίσθητους" .
Τουλάχιστον αυτοί δεν κάνουν το μεγάλο λάθος σου.. Δεν κάνουν κακό στον εαυτό τους.
Κάθεσαι ,λοιπόν, σαν παιδί που του βάλανε τις φωνές και κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και κλαις. Τιμωρείς τον εαυτό σου για κάτι το οποίο δεν είναι καν δικό σου φταίξιμο.
Δε θα 'πρεπε να σε τιμωρείς γι' αυτό μα για το γεγονός πως σε τιμωρείς!

Ξέχασες τα λόγια μου.. αξίζεις πολλά.
Δεν μπορεί! Κάπου μέσα σου το ξέρεις...Δεν το ξέρεις?
Μάθε το ,καρδιά μου, πως πολλά αξίζεις .
Μην αναλώνεσαι σε τέτοια. Χάνεις .
Δεν σε κατηγορώ.. βλέπω τι περνάς κι εσύ.. έχεις κι εσύ το δικό σου αγώνα να κερδίσεις.
Μα έχουν κι άλλοι έναν αγώνα. Και πατούν "επί πτωμάτων" για να τον κερδίσουν.
Μην είσαι ένα απ' αυτά..

Έχεις άλλωστε κι εσύ το δικό σου αγώνα.. Μην το ξεχνάς.
Και δεν είναι του τύπου σου να πατάς πάνω στους άλλους για να αποκτήσεις κάτι.
Δεν το χρειάζεσαι εσύ αυτό.
Εσύ είσαι για σπουδαιότερα πράγματα.
Μπορείς να κερδίσεις με την καλή αυτή σου την καρδιά . Γιατί εκεί παίρνεις το πρώτο βραβείο και σε διαβεβαιώνω.

Κι αν συναντήσεις πολλά εμπόδια,μη λυγίσεις. Τα δύσκολα ο Θεός στους δυνατούς τα δίνει, γιατί στους πιο αδύναμους δεν έχει εμπιστοσύνη.
Αυτό να θυμάσαι και προχώρα.
Κι αν σε αδίκησαν ,δεν πειράζει. Κάτι σίγουρα κέρδισες κι απ' αυτό. Κι είσαι αυτό που είσαι.
Κι είσαι κάτι όμορφο, αλήθεια.
Μην κλαις άλλο.

Σκέψου πως μέσα στο κεφάλι σου υπάρχει ένα ποτήρι με δάκρυα.
Αν το ξοδέψεις σε πράγματα που δεν αξίζουν,δε θα μπορείς να κλάψεις όταν πραγματικά το χρειάζεσαι. Μην σπαταλάς τα πολύτιμα δάκρυά σου.
Και θα στο πως φορές πολλές πως..

Είσαι κάτι όμορφο.

Σάββατο, 23 Νοεμβρίου 2013

Κοίταξε όσο πιο μακριά μπορείς.
Το μάτι σου φτάνει μέχρι ένα σημείο. Κι εκεί χάνεται ο ορίζοντας
Αλλά τι σημαίνει αυτό?
Πως δεν έχει και παρακάτω?
Ενδεχομένως να μιλάω και μεταφορικά..

Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2013

Νομίζω ξέρεις

     Η σημερινή μέρα με συνδέει με ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο. Για χάρη του λοιπόν και με αφορμή τη μέρα αυτή θα γράψω σήμερα για τα αγαπημένα πρόσωπα. Τα αγαπημένα πρόσωπα, όπως φανερώνει και το ίδιο το επίθετο είναι κάποια άτομα που αγαπάς και θεωρείς οικεία..δικά σου.
     Τα αγαπημένα πρόσωπα δε ζητούν εξηγήσεις. Δεν τις χρειάζονται. Σε καταλαβαίνουν και σε νοιάζονται. Και το έχω εμπεδώσει πολύ καλά πως είναι μεγάλη υπόθεση να σε καταλαβαίνουν και να σε νοιάζονται. Αυτοί είναι οι άνθρωποι που θα χαρούν μαζί σου στην επιτυχία και θα σου δώσουν το χέρι τους να σηκωθείς στην αποτυχία. Θα κλάψουν μαζί σου. Θα κλάψετε μαζί. Και θα νιώθετε τυχεροί που έχετε ο ένας τον άλλο.
    Οι σύγχρονοι άνθρωποι δε φημίζονται για την ανιδιοτελή αγάπη που προσφέρουν στους γύρω τους. Ζούμε δυστυχώς στην εποχή που τα υλικά αγαθά μετρούν περισσότερο. Και πολύ λυπάμαι γι' αυτό. Οι άνθρωποι έχουν ξεχάσει τι σημαίνει προσφορά. Βλέπω ανθρώπους, μα όχι ανθρωπιά. Και ζούμε σε δύσκολη εποχή. Εποχή, στην οποία αν δε βρεις στήριγμα σε αγαπημένους, θα πέσεις.                        Θέλεις να πέσεις? Στοιχηματίζω πως όχι. Κοίτα,αν θέλεις, συνέχισε αυτό που κάνεις. Αν όμως προτιμάς την "ορθοστασία" ,θα σε συμβούλευα να πιάσεις τους αγαπημένους σου απ' το χέρι και να τους πας μια βόλτα. Δείξε τους στην πορεία από που έχεις περάσει, τι έχεις δει και βιώσει, πως έχεις νιώσει και τι εσύ αναζητάς. Άσε τους να μάθουν ποιος είσαι. Ξεκαθάρισε πως ο ρόλος τους είναι σπουδαίος στη ζωή σου και πως βασίζεσαι σ' αυτούς. Γιατί είμαι σίγουρη πως θέλουν να τ' ακούσουν.
   Τα αγαπημένα πρόσωπα είναι λίγα. Μετρημένα. Και το κάθε ένα απ' αυτά ξεχωριστό. Γιατί σε κάνουν εσένα τον ίδιο να νιώθεις ξεχωριστός . Ότι είσαι, είσαι. Το θέμα είναι να βρεις αυτόν που θα το διακρίνει. Και μέσα απ΄τον πολύ τον κόσμο, το δικό σου ώμο θα ψάξει για να παρηγορηθεί κι όταν τη νύχτα βασανίζεται από σκέψεις ,εσένα θα σκέφτεται για να νιώσει και πάλι τυχερός.
  Το βράδυ που ξαπλώνεις, άραγε, προσεύχεσαι για κάποιον? Ή αν δεν πιστεύεις σε προσευχές και τέτοιου είδους πράγματα, ποιόν σκέφτεσαι κι εύχεσαι να 'ναι καλά όπου και να 'ναι? Αυτόν αγαπάς.
  Μην κάθεσαι ,λοιπόν, νομίζω ξέρεις καλά τι πρέπει να κάνεις.

Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2013

Με αφορμή τη σπουδαία αυτή μέρα!

      Άκουσα πρόσφατα πως ένας στους τρεις Έλληνες πιστεύει πως μας ψεκάζουν. Και γι' αυτό όλη αυτή η κρίση ,η ανακατωσούρα , οι λάθος επιλογές των πολιτών μας. χαχα!  Αν είναι δυνατόν. Αυτή η ιδιότητα του ανθρώπου να κατηγορεί οποιονδήποτε άλλον μόνο και μόνο για να μην κατηγορήσει τον εαυτό του είναι πραγματικά ένα λυπηρό γεγονός. Φυσικά δεν είμαι εγώ αρμόδια να κρίνω κανένα ,αλλά μπορώ να διατυπώσω την άποψη μου κι εγώ. Δημοκρατία άλλωστε.. Δημοκρατία!
      Σαν σήμερα πριν 40 χρόνια έγινε ένα τεράστιο βήμα για τη δημοκρατία με την κατάλυση της χούντας των Συνταγματαρχών. Άνθρωποι έδωσαν τη ζωή τους! Κι αυτό για να είμαστε εμείς σήμερα ελεύθεροι, ισόνομοι, ισότιμοι και ένα σωρό άλλα που προσφέρει το πολίτευμα αυτό. Γνώμη μου είναι πως λίγοι πλέον παλεύουν για τα "πιστεύω" τους. Έχουμε βολευτεί όλοι  λίγο- πολύ και δεν κάνουμε ούτε βήμα παραπάνω. Και μετά απορούμε γιατί δεν εξελίσσεται η κοινωνία μας. Μα η εξέλιξη ,δυστυχώς ή ευτυχώς , δεν θα ξυπνήσει ένα πρωί και θα μας χτυπήσει την πόρτα. ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΤΗ ΦΕΡΟΥΜΕ!
   Θαυμάζω πραγματικά τους ανθρώπους που γνωρίζουν τι θέλουν και μέρα με τη μέρα προσπαθούν για μια σπιθαμή πιο κοντά του! Αξίζει να ζει κανείς για να μαθαίνει. Υπάρχουν τόσα σ' αυτό τον κόσμο να μάθεις, τόσα να απορρίψεις και τελικά να φτάσεις σε κάτι που σε εκφράζει. Και τότε ναι, μπορείς να το κάνεις κτήμα σου! Να προσπαθήσεις γι' αυτό. Αναφέρομαι σε όνειρα και ιδέες που πολλοί φοβούνται να υιοθετήσουν.
   Μια μέρα που κάνεις κάτι για τη δική σου (ή και των συνανθρώπων σου )εξέλιξη δεν είναι ποτέ μια χαμένη μέρα. Ακόμη κι αν γυρίσεις σπίτι κουρασμένος. Θα είσαι όμως περήφανος για τον εαυτό σου. Και θα 'ναι γλυκιά η κούραση σου αυτή. Θέλω απλώς να καταλήξω στο ότι δεν θα 'πρεπε να επαναπαυόμαστε και να βολευόμαστε με ότι ήδη υπάρχει. Γιατί έτσι μένουμε στάσιμοι. Κι η στασιμότητα σε τίποτα δεν θα ωφελήσει. Οι ρυθμοί κι οι εξελίξεις τρέχουν . Αποφάσισε λοιπόν αν θα κερδίσεις τον αγώνα αυτό, ή αν θα σταματήσεις στα μισά της διαδρομής κατάκοπος, γιατί δεν προπονήθηκες αρκετά όταν έπρεπε!

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2013

Φαντάζεσαι να ήσουν τυφλός ;
Να μην μπορούσες να δεις πόση ομορφιά κρύβει αυτός ο κόσμος.
Δυστυχία.
Αλλά να μου πεις.. τώρα που δεν είσαι, βλέπεις;
Και τι βλέπεις; Μόνο όσα σου δείχνουν. Όσα αντέχεις. Μια αντανάκλαση του τι πρέπει να δεις. Και αφήνεις αυτή την αντανάκλαση να σε οδηγεί παντού. Λες και δεν ξέρεις εσύ που θες να πας!
Αλήθεια..ξέρεις ;
Κοιτάς προς τα εκεί ή φοβάσαι; Μήπως ντρέπεσαι γι αυτό που είσαι;
Κι αν όχι, γιατί αφήνεις μια αντανάκλαση να σε οδηγεί;
Μια άμορφη μάζα. Μια ανύπαρκτη φωνή. Ένα τίποτα. Κάθεσαι λοιπόν και ακολουθείς ένα ασφαλές τίποτα. Γελοίο ακούγεται.
Τι κυνηγάς λοιπόν; Γιατί τρέχεις πίσω από κάτι που δεν υπάρχει και χάνεις την ουσία;
Ούτε εσύ ξέρεις. Και αμφιβάλλω αν αναρωτήθηκες ποτέ. Ή ακόμη κι αν το έκανες.. απάντηση δεν πήρες. Γιατί ρώτησες τοίχους. Κι οι τοίχοι δε μιλούν.
Έχεις συνηθίσει να είσαι με το τίποτα, έτσι;
Η επιφάνεια σου είναι πλέον απαραίτητη. Χρειάζεσαι μια κάλυψη. Αυτό που είσαι σε τρομάζει. Σκέφτεσαι πως ίσως δε θα αρέσεις και ίσως θα έπρεπε να αλλάξεις. Μα γιατί θα πρέπει να αρέσεις ;
Μόνο και μόνο επειδή στο επιβάλλει μια κακοφτιαγμένη κοινωνία.
Ψεύτικη, άνιωθη, μίζερη. Που δεν σε καταλαβαίνει. ΔΕ ΦΤΙΑΧΤΗΚΕ ΓΙΑ ΝΑ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ.
Νιώθεις απογοητευένος, μα σ' έχουν κάνει να το συνηθίσεις. Να ζεις μ' αυτό. Να μεγαλώνεις μαζί του. Χέρι-χέρι με κάτι που σου επιβάλλουν να κρατάς σφιχτά. Μα έλα. Κοίτα σε!
Έχεις τη δύναμη να το διώξεις. Και να ζήσεις πια μόνος.
Πατώντας μόνο στα δικά σου πόδια. Νιώθοντας σίγουρος για τον εαυτό σου.
Προετοιμασμένος για τα πάντα.
Κάν' το απλά.