Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015

Σε όλους,δε γίνεται να αρέσουμε.

Είναι αστείο το πόσο διαφορετικός μπορεί να μοιάζεις σε διαφορετικά μάτια. Ο ένας σε θεωρεί αστείο, ο άλλος γλυκό, κάποιος άλλος ευφυή. Κι όμως, δεν είσαι ένα από αυτά. Συνήθως, είσαι όλα. Ένα κράμα όλων αυτών των επιθέτων, των εντυπώσεων που έχεις αφήσει στα άτομα με τα οποία ήρθες σε επαφή. Γιατί ο εαυτός μας έχει πολλές πτυχές. Τόσες που ίσως δε γνωρίζουμε.

Και τώρα θα μου πεις, γιατί στον καθένα να βγάζουμε διαφορετική πτυχή ; Γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις είναι αλληλεπίδραση. Κι όπως είναι φυσικό, ανάλογα με τον τρόπο που το άλλο άτομο επιδρά πάνω μου , θα συμπεριφερθώ. Σίγουρα ο χαρακτήρας κάποιου είναι ένας και μοναδικός και σπάνια μεταβάλλεται αλλά το ποια πλευρά του βλέπει κανείς, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό απ’ τον ίδιο.  Από το τι ο ίδιος προκαλεί να έρθει στην επιφάνεια του άλλου.

Φαντάσου να είχαμε όλοι την ίδια άποψη για έναν άνθρωπο. Τότε όλοι θα επιλέγαμε τον ίδιο γιατρό, τον ίδιο πολιτικό , τον ίδιο σύντροφο. Όμως, αυτό είναι αδύνατο γιατί έτσι θα εκμηδενιζόταν η δική μας συμμετοχή ως προσωπικότητες  σε αυτή τη σχέση. Δηλαδή, θα ήταν ένα και μόνο το «σωστό» για όλους μας. Ένα το ταιριαστό. Κι όλα αυτά χωρίς να έχει ληφθεί υπόψη η ηθική μας, η ανατροφή μας κι όλα τα υπόλοιπα που διαμορφώνουν την οπτική μας. Κι εκτός αυτού, δε θα ήταν δυνατή καμία εξέλιξη ,αφού αυτή προκύπτει από τη διαφορετικότητα των πεποιθήσεων.

Πάντως, η πτυχή του εαυτού μας που βλέπει ένας άνθρωπος δεν εξαρτάται αποκλειστικά από τον ίδιο αλλά και από εμάς. Από το τι θέλουμε ή τολμάμε εμείς να δείξουμε προς τα έξω. Συνεπώς, από τις επιθυμίες μας και την ισχυρότητα της προσωπικότητάς μας.

Από τα παραπάνω γίνεται πιο κατανοητή η άποψη πως δε γίνεται να αρέσουμε σε όλους. Όχι γιατί δεν είμαστε αρκετοί. Απλώς γιατί εκείνοι δεν έχουν τη δυνατότητα να εκτιμήσουν ό,τι εμείς έχουμε. Τα δικά μας κομμάτια δεν τους κάνουν. Κι είναι εντάξει αυτό. Ποιό κομμάτι παζλ κουμπώνει με όλα; Θα ήταν απάτη! Είχε δίκιο ο Ναπολέων όταν έλεγε πως η αξία ενός ανθρώπου εξαρτάται από τη θέση στην οποία βρίσκεται. Γι αυτό λοιπόν αν είσαι μηδενικό, προτίμησε την μπροστά κι όχι την πίσω πλευρά του 1 (μπροστά πλευρά= άτομο Χ , πίσω πλευρά= άτομο Ψ).

Το θέμα είναι να διαλέξεις εκείνον τον άνθρωπο που θα αγκαλιάσει και θα αποδεχτεί κάθε πτυχή σου. Εκείνον με τον οποίο κι εσύ αισθάνεσαι πως μπορείς να μοιραστείς τα γυάλινα ή σκοτεινά σημεία σου. Εκείνος θα είναι η ευτυχία σου.