Σάββατο, 9 Απριλίου 2016

Και τι θα ήμουν, άραγε, χωρίς εσένα;

  Και τι θα ήμουν, άραγε, χωρίς εσένα;

Υπάρχουν φορές που λέμε ότι "αυτός ο άνθρωπος είναι τοξικός για μένα" . Έχω φτάσει να πιστεύω,όμως, πως ακόμη και μια μικρή επιλογή μπορεί να φέρει τον κόσμο σου ανάποδα. Πόσο μάλλον το μέσα σου.  Άρα, χωρίς αυτό τον τοξικό άνθρωπο ίσως ποτέ δε θα καταλάβαινες πόσο αποφασισμένη είσαι να μην αφήσεις άλλους τέτοιους να αναπνέουν στη ζωή σου.

Γι' αυτό ξαναρωτάω.
Τι θα ήμουν χωρίς εσένα, αδερφέ της φίλης μου, που σχολίασες το στραβό δόντι μου; Θα ήμουν ακόμη με αυτό το στραβό δόντι να μου χαλάει το χαμόγελο. Όχι όμως! Χάρη σε σένα και το πικρόχολο σχόλιό σου, το χαμόγελό μου τα σπάει.  Τι θα ήμουν χωρίς εσένα ,κοριτσάκι απ' το δημοτικό ,που διέδωσες ότι "καλύπτω το κενό μου ,επειδή χώρισαν οι γονείς μου, μέσα απ τις φιλίες μου" ; Θα ήμουν κάποια που δε θα είχε καταλάβει την ποσότητα της ηλιθιότητας που κουβαλούσες και θα συνέχιζα να κάνω παρέα με ένα άτομο που δε σέβεται τίποτα και δεν καταλαβαίνει ότι η κατηγορία που μου προσάπτει δεν είναι καν κατηγορία! Ίσα ίσα, είναι μια υπέροχη συμβουλή και σ' ευχαριστώ. Ή χωρίς εσένα, καθηγητή μαθηματικών. Τι θα ήμουν; Ίσως δε θα είχα ιδέα τι πάει να πει πάθος για τη δουλειά μου. Ή εσένα, δάσκαλε χορού. Δε θα είχα φανταστεί, πως μπορώ κι εγώ, όπως κι εσύ, να παλέψω για ένα φαινομενικά άπιαστο όνειρο. Και εν τέλει να το ζήσω σε διαστάσεις που ούτε είχα σκεφτεί.


Έχουν περάσει τόσοι και τόσοι από τη ζωή σου. Το θέμα είναι ότι ,συχνά, κι εγώ κι εσύ και οι περισσότεροι, δεν εκτιμάμε την προσφορά που -πιθανότατα κι οι ίδιοι δεν έχουν ιδέα ότι- έκαναν ! Κάθε άνθρωπος που υπάρχει κάπως στη ζωή μας ξέρει πολλά που εμείς δεν ξέρουμε. Έχει ζήσει πράγματα που εμείς δεν έχουμε ζήσει. Κι είναι κρίμα να μην το συνειδητοποιούμε αυτό.

Την αδυναμία μου στις ανθρώπινες σχέσεις την έχω εκδηλώσει ξανά. Δε νομίζω ότι υπάρχει κάτι σημαντικότερο και πιο αξιοθαύμαστο από το πως αλληλεπιδρούν οι άνθρωποι. Μόνο δες πόσα πράγματα έχουν δημιουργήσει. Μαζί όμως. Μην το ξεχνάς αυτό. Δεν είδα κανένα να τα καταφέρνει εντελώς μόνος του.

Μπορεί οι άνθρωποι να είναι που και που αγενείς, κακοί και αδιάφοροι. Αλλά είναι και υποστηρικτικοί, γεμάτοι εκπλήξεις και διασκεδαστικοί.  Δε χάνω την πίστη μου στο ανθρώπινο είδος, παρά τις βλακώδεις συμπεριφορές που όλοι κάποιες φορές έχουμε. Άλλωστε, τα λάθη είναι για να γίνονται. Και οι άνθρωποι για να τα διορθώνουν, να προχωρούν και να ζουν δημιουργικές ζωές!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου