Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

Απροσάρμοστη

   Ημέρα βαθμών η σημερινή. Έκλαψαν ή χάρηκαν μανούλες πάλι . Τι θα έκαναν , αναρωτιέμαι , αν γνώριζαν πως σε τίποτα δεν ανταποκρίνεται ο βαθμός αυτός ? Αν γνώριζαν πως είναι ένα ξερό και σίγουρα επίπλαστο νούμερο που αφειδώς αυξάνεται από τους εκπαιδευτικούς.
     Δεν κατηγορώ αυτούς και μόνο, αφού ουσιαστικά εκπροσωπούν το εκπαιδευτικό σύστημα ,το οποίο φυσικά και δεν καθόρισαν οι ίδιοι. Εν πάση περιπτώση , η τακτική αυτή του "ασυγκράτητου δοσίματος" μόνο λάθος θα μπορούσε να χαρακτηριστεί . Κι αυτό γιατί υπηρετεί τη βαθμοθηρία, που για κακή μας τύχη  κυριαρχεί στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο !
    Βλέπω παιδιά ,τα οποία ουδεμία φορά δεν συμμετείχαν στην όλη διαδικασία του μαθήματος μα παραξενεύονται τόσο όταν δε βλέπουν το βαθμό που περίμεναν. Φανταστείτε πως θα ήταν τα πράγματα αν δεν υπήρχε κι αυτή η αναγουλιαστική επιείκεια...  
Απαιτούν να πάρουν χωρίς να έχουν δώσει ,  μα σε τελική ανάλυση έτσι έχουν μάθει ! Και είναι τόσο τραγικό να διδάσκεσαι πως είναι λογικό να απαιτείς χωρίς την παραμικρή  προσπάθεια! Εδώ μας έχει οδηγήσει η βαθμοθηρία και η απεριόριστη ηλιθιότητα των αρμόδιων..
   
     Απ' ότι φαίνεται το πρόβλημα της χώρας έχει εξελιχθεί από οικονομικό και σε εκπαιδευτικό ,αφού είναι γνωστό πως η κρίση ενός τομέα παρασέρνει και τους υπολοίπους . Αν ανοίξουμε λίγο τα μάτια μας θα διαπιστώσουμε με απογοήτευση πως η εκπαίδευση δεν είναι ο μόνος τομέας που " έριξε" αυτό το αδηφάγο "ντόμινο του κατήφορου" .

     Όπως είναι λογικό , όμως ,το σχολείο είναι που με απασχολεί περισσότερο απ' όλους τους τομείς στην παρούσα φάση, αφού βρίσκομαι ακόμη στη διαδικασία του. Γι ' αυτό και ασχολούμαι προς το παρόν με τα δικά του ψεγάδια .

      Μπορεί ,λοιπόν, να παρατηρήσει κανείς πως ενώ η παγκοσμιοποίηση δίνει και παίρνει σ' ολόκληρο τον κόσμο, ο Ελληνάρας απαξιεί πλήρως να προσαρμοστεί στη συγκεκριμένη εξέλιξη ,θεωρώντας τον εαυτό του ανώτερο. Οπότε δεν μπαίνει καν στον κόπο. Για αυτό του το αίσθημα ανωτερότητας ευθύνεται και πάλι το σχολείο ,το οποίο τόσα χρόνια  εξιδανίκευε στα μάτια του τους παρελθοντικούς ήρωες. Μέσα σ' ένα τέτοιο κλίμα ο νέος απέκτησε την πεποίθηση πως οι μέθοδοι του παρελθόντος είναι το κλειδί. Και να που κατέληξε το όλο σκεπτικό .

        Συντηρητισμός δεσπόζει στους " νέους" της Ελλάδας! Όλοι φυσικά πρέπει να γίνουν γιατροί και δικηγόροι..Γιατί πως αλλιώς θα αποκτήσουν το κύρος που θα χορτάσει τη ματαιοδοξία τους? Απ' τη μια θεωρούν την Ελλάδα τη σπουδαιότερη χώρα όλων των χρόνων και - σαν υπάκουα στρατιωτάκια- υπερηφανεύονται για τα τόσα κατορθώματα της και απ' την άλλη, τη "σκοτώνουν" με τις οπισθοδρομικές πεποιθήσεις που δέχτηκαν να αποκτήσουν.
 
      Δε γνωρίζω πλέον ποιός αξίζει να επωμιστεί της ευθύνες της κατάντιας αυτής.  Η λέξη " σύστημα" που έχει χιλιοκατηγορηθεί  σα να μην το καθορίζουν άνθρωποι που ζουν ανάμεσά μας ? Αυτοί που δέχονται να λειτουργούν σύμφωνα με αυτό ? Οι φορείς διαπαιδαγώγησης που δεν έμαθαν στους νέους να προφυλάσσονται τουλάχιστον από τις τάσεις αποστασίας του ¨συστήματος" από την πραγματικότητα? Ή μήπως οι ίδιοι οι νέοι που δεν είναι πλέον παιδιά ,μα νέοι που θα έπρεπε να χαρακτηρίζονται από αμφισβήτηση και αυθορμητισμό ?

   Το μόνο σίγουρο είναι ,πως η Ελλάδα   - σύστημα, ακόλουθοι, φορείς και νέοι -   είναι όσο απροσάρμοστη  θα μπορούσε να είναι μια χώρα! Τόσο απροσάρμοστη που δε νομίζω να την επέλεγε κανείς για πατρίδα του.. Και τι που κάποτε υπήρξε πρωτοπόρα , ανατρεπτική και επαναστατική ? Τώρα είναι μια χώρα πιο αργή σε εξέλιξη όσο μια γριά χελώνα. Και δε μπορείτε να φανταστείτε πόσο αργή είναι μια γριά χελώνα!
 Άσε που απ' την αργοπορία την πολλή δε θα προλάβει ίσως να περάσει το δρόμο χωρίς να καταπατηθεί από εκείνους που τρέχουν..

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου