Skip to main content

Posts

Featured

Ανάθεμα

Έχουν πια περάσει χρόνια
από την πρώτη φορά που είδες στον εαυτό σου
συγκεκριμένες συμπεριφορές, που ήξερες καλά
πως θα σε τελείωναν.

Και πήγαινε κάπως έτσι.
Αρκετές φορές, ο Άλλος
-αν και αγαπημένος-
μέσα σε ένα λεπτό
μετατρεπόταν σε εχθρό.

Έφτανε μία λάθος κίνηση, μία κίνηση που εσύ δεν είχες υπολογίσει
για να σε οδηγήσει σε αυτό το μαρτύριο.
Το μυαλό σου
σου ψυθύριζε χαιρέκακκα πως εκείνος θέλει να σου κάνει κακό
η κρίση σου
θολωμένη, δεμένη ασφυκτικά με παρωπίδες, να βλέπει αναγκαστικά ένα φανταστικό γκρεμό.
η καρδιά σου
σαν μικρό τιμωρημένο παιδί, καθόταν σε μια γωνιά με τα χέρια δεμένα γύρω από τα γόνατα
και δεν μιλούσε.
Μόνο έκλαιγε.
ένας σιωπηλός θεατής
που νόμιζε πως έβλεπε
μια σκηνή χιλιοβιωμένη
μια σκηνή που τόσο φοβόταν
που κάθε φορά που έκλεινε τα μάτια, ήταν εκεί.

όλα τα καμπανάκια σου χτυπούσαν!

κι ένιωθες την ανάγκη να φωνάξεις σε αυτόν τον Άλλο
να του πεις πως φταίει για όλα σου τα δεινά
να ξεσκίσεις με όλη σου τη δύναμη τα κομμάτια του εκείνα που δεν σε ήθελαν

έσκα…

Latest Posts

Writers

The Ladybug

Η σφαίρα που κατάπια

ΟΧΙ κι απο εμένα

Φευγιό

Mothers 3

The Hide and Seek

Χαμένα παιδιά

Ernest Hemingway

Virginia Woolf