Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

barcode

      Πρόσφατη συζήτηση με έβαλε σε σκέψεις για τα πλάσματα που προσπαθεί να δημιουργήσει η κοινωνία μας  - τόνος ειρωνείας στο κτητικό " μας " -  .
Στόχος της? Η αποτελεσματικότερη χειραγώγηση των προφανώς ανυποψίαστων πολιτών. Αλλά τρώει κουτόχορτο ο κόσμος? Φυσικά και τρώει! Διαφορετικά, δε θα βρισκόμασταν στη σημερινή απογοητευτική κατάσταση. Παλιοκατάσταση !
      Το  βασικό μέσο διαμόρφωσης πανομοιότυπων συμπεριφορών δεν είναι άλλο από τη μόδα που όλοι τόσο αγαπάμε. Δεν υπάρχει περίπτωση να βγεις στο κέντρο της πόλης σου και να μη δεις  τρία άτομα με το ίδιο μπλουζάκι, τουλάχιστον δέκα με το ίδιο κούρεμα και εκατοντάδες με το ίδιο στυλ ! Δεν ξέρω για εσένα , πάντως εμένα με τρομάζει αυτό, οφείλω να παραδεχτώ..
     Εντάξει. Το καταλαβαίνω .Υπάρχει αυτή η  τάση για συγκεκριμένο τρόπο εμφάνισης. Πάρα πολύ ωραία. Για ποιο λόγο, όμως , έχει γίνει σχεδόν υποχρεωτικό να την ασπαζόμαστε όλοι ? Να υπάρχει σαν τάση κάποιων ,είναι δεκτό. Όχι όμως και να αντιμετωπίζουν οι υπόλοιποι πρόβλημα σε περίπτωση που δεν επιθυμούν να την ακολουθήσουν. Παραπάει αυτό.  
    Και περιθωριοποιούνται όλοι εκείνοι , οι καταπληκτικοί διαφορετικοί , αφού έχουν οδηγηθεί στο να νιώθουν πως δεν  " κολλάνε".    Κατάλαβες? Και τι είμαστε, αναρωτιέμαι , για να κολλάμε ? Αυτοκόλλητα ? Κόλλες ?  <<Όχι>> είναι η απάντηση. Δεν είμαστε ούτε αυτοκόλλητα , ούτε κόλλες. Είμαστε άνθρωποι και ούτε που το ξέρουμε. Ούτε που μας το θυμίζουν. Ούτε που τους νοιάζει.. Γι' αυτούς είμαστε απλώς μια μάζα. Χωρίς απόψεις , αισθήματα, επιθυμίες. Μόνο που γι' αυτό το κομμάτι η ζυγαριά του φταιξίματος γέρνει προς το μέρος μας...
   Οι κατηγορίες του τύπου " Το σύστημα φταίει για όλα " πάντα με νευρίαζαν. Κι έτσι έχω καταλήξει στο συμπέρασμα πως "το σύστημα" μάλλον είναι πιο έξυπνο από εμάς . Και μπράβο του που τα καταφέρνει τόσο καλά! "Το σύστημα" , λοιπόν, έχει μια ιδέα, ένα πλάνο, ένα σχέδιο. Και χρησιμοποιεί κάθε θεμιτό κι αθέμιτο μέσο για να εκπληρώσει τους στόχους του. Από την άλλη εμείς   - συνηθίζουν να μας αποκαλούν "λαό" -  αντί να αντεπιτεθούμε με μια αντιιδέα, ένα αντιπλάνο, ένα αντισχέδιο , δεν ΑΝΤΙλαμβανόμαστε τίποτα απολύτως και το μόνο που κάνουμε είναι να τροφοδοτούμε τα χωρίς τελειωμό και νόημα παράπονά μας!
    Ο χαρακτηρισμός " ηλίθιοι" είναι μάλλον κομμένος και ραμμένος στα μέτρα μας. Φυσικά δε μιλώ για όλους. Αλλά για τους περισσότερους. Αυτούς που βλέπουν πως ο κόσμος μας έχει αρχίσει  να μοιάζει  με το barcode των προϊόντων μας αλλά και πάλι κοιμούνται ήσυχοι .Κούνια που τους κούναγε. Λυπάμαι,μα ο ύπνος θρέφει εκτός απ' τα μωρά και τα μοσχάρια..
   Η κατάληξη ? Αν συνεχιστεί αυτός ο λήθαργος ή έστω αυτή η υπνηλία πολύ φοβάμαι πως θα γίνουμε πιο βαρετοί και ίδιοι από ένα σωρό καλαμάκια. Και δε φαντάζεσαι πόσο βαρετός είναι ένας σωρός με καλαμάκια..

2 σχόλια:

  1. Πολύ καλό! Σκέψου, βέβαια, ότι το σύστημα (μόδα) τροφοδοτείται από την καινοτομία και την πρωτοτυπία. Τη μια στιγμή κάτι θεωρείται επαναστατικό και πρωτοποριακό. Την επόμενη θα έχει ήδη κατακλύσει τα ράφια των καταστημάτων ως πρόταση στιλ για τους πολλούς.
    Εκείνο που μένει είναι να είναι κανείς αυθεντικός. Τότε θα είναι και μοναδικός. Όταν προσπαθούμε (αυτοσκοπός) να είμαστε μοναδικοί, εύκολα χάνουμε τον εαυτό μας. Μπέρδεμα και τελικά, δίκιο έχεις... παλιοκατάσταση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χαχα συμφωνω με τα λεγομενα σας. Τελικα, το να ειναι κανεις ο εαυτος του ειναι η πιο επαναστατικη και πρωτοποριακη μοδα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή