Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2014

Γύρω-γύρω όλοι

       Γίνονται όλα τόσο γρήγορα. Δεν ξέρω αν μπορώ να ακολουθήσω. Κακό πράγμα να ορίζουν άλλοι τη ζωή σου. Κακό να σε κάνουν να νιώσεις όπως δε θέλεις. Κι εσύ να πρέπει να τους σκεφτείς όλους. Να μην πληγώσεις κανένα,να μη βλάψεις και να μη στενοχωρήσεις κανένα. Κανένα παρά τον εαυτό σου. Το προτιμάς αυτό, συχνά, αληθεύει ;

     Κι έχουν γίνει όλοι τους μια θολή μάζα. Ούτε τα πρόσωπά τους δε βλέπω. Απλώς γυρίζω και γυρίζω και γυρίζω σ' ένα γύρω-γύρω όλοι που μ' έχουνε καθίσει. Μα δε γυρίζουν μαζί μου όλοι στο γύρω-γύρω όλοι.. Μονάχα τη σκιά μου βλέπω. Άδεια η θέση δίπλα μου,και παραδίπλα και μπροστά μου.
Και φωνάζουνε πανάθεμα τους , πολύ.  Σε ησυχία δε μ' αφήνουν. Δε φτάνει που με γυρίζουν για όση ώρα θέλουν και όσο γρήγορα θέλουν, έχουν το θράσος και φωνάζουν. Κι έχουν γίνει όλοι μια ενοχλητική βαβούρα μέσα στο κεφάλι μου.

    Καμιά φορά, έτσι όπως γυρίζω , μέσα στη ζαλάδα μου , ξερνάω. Και τότε αναρωτιούνται τι έπαθα. Τουλάχιστον, με παρατήρησαν λιγάκι κι έβγαλαν στο σκασμό. Είμαι κι εγώ ήρεμη για λίγο.

   Ώσπου αποφασίζω πως το γύρω-γύρω όλοι δε μου πάει πια και θέλω να κατέβω. Δεν είμαι πια 5 χρονών παιδάκι. Μεγάλωσα και απαιτώ να κατέβω. Πάνε αυτές οι εποχές, λέω, και το πιστεύω. Πώς να περπατήσεις, όμως, τη στιγμή που μεγάλωσες καθισμένη; Και πως να βρεις την ισορροπία σου ενώ πάντα γύριζες;

   Κι απορώ εγώ. Κανένας περαστικός δεν υπήρχε τόσο καιρό ; Να σταματήσει αυτό το ηλίθιο παιχνίδι και να με κατεβάσει;
Αλλά τι τους νοιάζει τους περαστικούς παιδί μου; Δουλειά άλλη δεν έχουν, νομίζεις; Μα είσαι ώρες ώρες τόσο αφελής! Απορώ μαζί σου.

  Δεν είναι καιρός να το αναλύσεις τώρα. Κατέβα εσύ και τους κανονίζουμε αργότερα μαζί. Και τους αδιάφορους περαστικούς και τα υποκείμενα της χειραγώγησής σου. Όλους τους.
Γιατί κοίτα να δεις πόση μη-όρεξη για ζωή και πόσο μίσος σε γέμισαν! Άνθρωποι που φοβήθηκαν να σ' αφήσουν ελεύθερη και τώρα που η ελευθερία σου ανήκει δικαιωματικά δειλιάζεις να την αγγίξεις! Δεν είναι να τους πιάσεις στα χέρια σου αυτούς τους ανθρώπους. Φοβάμαι μη τους πνίξεις και σε κλείσουν μέσα πριν καλά καλά βγεις έξω..

  Να αλλάξεις τα περασμένα δε μπορείς. Έτσι σε μεγάλωσαν,να γυρίζεις γύρω-γύρω, και δεν αλλάζει αυτό με τίποτα. Θα τα καταφέρεις να σταθείς, δε σε φοβάμαι. Γιατί μέσα στη γυριστή ζωή σου , κατάφερες να πιάσεις 3 πράγματα που κάποιοι κάποτε είπαν. Δεν ξέρεις ποιοι, άλλωστε όλοι τους ήταν μια θολή μάζα. Αλλά άκουσες . Και κάτι ξέρεις.

  Κι αν καταφέρεις και σταθείς εσύ,τι ; Λύθηκε το πρόβλημα;

Επειδή η απάντηση είναι αρνητική κι επειδή ξέρω καλά πως το μίσος σου για τον κόσμο θα είναι μεγάλο μα αδύνατο να κοπάσει με σωστό τρόπο, κάνε το εξής. Προσπέρασε, σε παρακαλώ, τους άθλιους βασανιστές σου και δείξε τους πως υπήρξαν μεγάλοι βλάκες. Μην ξεχάσεις , όμως, αυτό. Κοίτα, μην κάνεις το ίδιο σε ζωντανό πλάσμα. Ποτέ, ποτέ σου μην το κάνεις.Μην καθίσεις κανένα στο γύρω-γύρω όλοι. Και δίδαξε στον κόσμο να κατεβαίνει από αυτό και να στέκεται καμαρωτός. Υπερήφανος.
Κι ας γυρίζουν οι τσαρλατάνοι μόνοι τους, ένα άδειο γύρω-γύρω όλοι.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου