Παρασκευή, 27 Μαΐου 2016

Ξέρεις τι είσαι;
Ένας σκληρός και αδιαπέραστος  τοίχος είσαι
Εγωϊστής. Αλύγιστος. Παγωμένος.

Καιρό τώρα.
Ποιές χίλιες και μία νύχτες;
Το έχουμε ξεπεράσει  προ πολλού αυτό.

Ήθελα να ξερα τι σου κανα
Ποια χορδή σου πείραξα
Και στριγγλίζεις έτσι στο μυαλό μου

Και όταν στριγγλίζεις είναι υποφερτό
γιατί απ το ζόρι σου το κάνεις
απ' τον εγωισμό σου που πλήγωσα
πότε και που δεν ξέρω,  φαντάζομαι

Όταν, όμως, δε μιλάς καθόλου
εκεί είναι που σε μισώ περισσότερο
όταν μου αραδιάζεις μία δύο τυπικούρες
ίσα να βγεις απ την υποχρέωση
Συγγνώμη, θες να παίξουμε το κορόϊδο ;

Δε θα σαι με τα καλά σου
Εγώ τέτοια παιχνίδια μαζί σου δεν παίζω

Αλλά εσύ μόνο απ αυτά ξέρεις
Έχω να ακούσω ξεκάθαρη κουβέντα
πολύ πολύ καιρό

Μέσα απ το γυαλί μ αφήνεις μόνο να κοιτάζω
Λες κι άμα μπω
με την ανάσα μου και μόνο
θα ξεσηκώσω και θα καταστρέψω
τη χαρτούρα που τόσο καιρό συγύριζες.
Όλα πρέπει να ναι καθαρά και σε τάξη
Σε τάξη.   Ας γελάσω.


Τίποτα που κάνω δεν εγκρίνεις
Τίποτα που είμαι δεν αγαπάς
Γύρισε ανάποδα η γη.


Νομίζεις μήπως ότι σε άφησα ποτέ;
Πιστεύεις ότι έφυγα και σ άφησα;
Αυτό θεωρείς ;
Ότι δεν ήσουν τίποτα ;
Κι όλα αυτα που νομιζεις ,πιστεύεις ή θεωρείς
γιατί στο καλό τα θεωρείς;
Αν ήθελες να μάθεις θα ρώταγες.
Δε θα υπέθετες τις φαντασίες σου και μετά θα θύμωνες γι αυτές

Ξέρεις ,όμως, γιατί το έκανες ;
Τα ξεκάθαρα λόγια, τα μεγάλα, δεν είναι για σένα.
Εσύ λες και ξελές.
Αλλά εγώ δεν παίζω έτσι.
Και ίσως σε τρομάζει αυτό

Μόνο κάποτε σε ένα όνειρο σου εξήγησα
σου μίλησα πραγματικά
κι εσύ , για πρώτη φορά
ανταποκρίθηκες!
έβγαλες ένα καταχωνιασμένο συναίσθημα
και μου το προσέφερες
κι εγώ
ήμουν τόσο ευγνώμων να ξέρω την αλήθεια.
Όχι αυτή που μου λες εσύ.
Ξέρεις,την άλλη
Την αληθινή αλήθεια
που ουτε στον εαυτό σου δεν τολμάς.

Και ξέρεις τι έγινε μετά;
Ξύπνησα!
Και απο κόκκινο ήσουν πάλι μπλε και μωβ μουντό, σχεδόν γκρι.
Και πάλι δε μιλούσες.

Κι εγώ σαστισμένη
θυμήθηκα
πως μόνο στα όνειρα ακούμε αυτά που θέλουμε

κι εγώ να μένω κολλημένη σε μια πραγματικότητα
στην οποία ο αληθινός διάλογος περι της αληθείας μας
δε θα γίνει ποτε.


Γιατί καπου στην πορεία, έχασες το "μας".

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου