Σάββατο, 10 Ιουνίου 2017

Ρίζες

Μα
όσο κι αν το παλεύω
όσες εκλογικεύσεις κι αν το μυαλό μου σκαρφίζεται
ένα πράγμα δεν μπορεί να διώξει.
το πρόσωπό σου.
Ανάμεσα στα γέλια, τα δάκρυα, τα βιβλία
Όπου κι αν είμαι,
μία εικόνα στο μυαλό μου,
Εσύ.

Κάποιες φορές το πρόσωπό σου είναι θολό...
σχεδόν δεν το θυμάμαι.
Αυτό που δεν με εγκαταλείπει ποτέ
είναι μια αίσθηση
που δεν μπορεί κανείς εύκολα να ξεχάσει.
Μία αίσθηση γλυκιά και γαλήνια
γεμάτη φως
μία αίσθηση ότι είσαι σπίτι σου
και δε χρειάζεται πουθενά αλλού να πας.
είσαι καλά.
η καρδιά σου είναι ζεστή
τόσο ζεστή που το μεταφέρει σε όλο σου το σώμα.
Θυμάσαι άραγε να μου λες πόσο ζεστή είμαι ;

Κάποιες φορές η απουσία σου με πνίγει
να, όπως τώρα.
δυσκολεύομαι να αναπνεύσω
και δε θέλω να δείξω το πρόσωπό μου.
θέλω μόνο να ξαπλώσω δίπλα στο δικό σου
να το χαϊδέψω και να το δω να χαμογελά

Κάποιες φορές
δεν έχω μεγαλύτερη επιθυμία απ' αυτή.

νιώθω την καρδιά μου να έχει βγάλει κάτι μακριές ρίζες
σα χέρια
ισχνά και ταλαιπωρημένα
και να τ ' απλώνει στο κενό
για να σε ψάξει.
αν είχε φωνή θα ούρλιαζε
αν είχε μάτια θα έκλαιγε
αλλά αυτά τα έχω μόνο εγώ.
εκείνη μόνο τραβιέται και μελανιάζει
παραπονιέται και μαζεύει τις ρίζες της απελπισμένα
ησυχάζει για λίγο σε μια γωνιά,
σαν παιδί που μπήκε άδικα τιμωρία
και ξανά
σαν θυμάται το υγιές της χρώμα
τινάζεται από έναν ηλεκτρισμό
που έμεινε
ακόμα κι αν το ταίρι της
έφυγε,
απλώνει ξανά τις ρίζες της
αυτές τις δυνατές συνδέσεις
που κόπηκαν μαχαίρι
και τώρα κουνιούνται αντανακλαστικά και ανεξέλεγκτα
σαν την ουρά μιας σαύρας που πέθανε.

ώρες ώρες λέω
αύριο δεν θα έχω καρδιά
δεν μπορώ να την ελέγξω , βλέπεις
έλκεται από κάτι άλλο
έξω από το σώμα μου
κάπου μακριά
που σχεδόν δεν μπορώ να τη συγκρατήσω.

και γιατί να το κάνω;
είναι καλό να ξέρει κανείς που θέλει να πλαγιάζει
και τα χρώματά του να αφήνει.
κι αν το κουφάρι μου δεν την κρατά
έχει δικαίωμα να φύγει όποτε θέλει

εγώ, κάτι πεταμένες ρίζες,
καμμένες σαν τα δέντρα στο δάσος μετά από εμπρησμό
μαραμένες σαν πρώην λουλούδια
και φυλακισμένες σαν δυστυχισμένα πουλιά
δεν τις θέλω μέσα μου.
προτιμώ να τις βγάλω απ' το χώμα
και να τις πετάξω στα σκουπίδια
γιατί μου είναι παντελώς
καταστροφικές.




είναι όμως οι ρίζες που με συνέδεαν μαζί σου
και πώς μπορώ να ξεριζώσω εσένα;



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου